Kişiye Kalanlar
İnsanı yaşatan nedir? Yemek mi, uyku mu? Sıcak bir yuva, başını sokacak bir yer mi? Bir aile mi? Evet, bunlar söylenebilir ama ya insanın ruhu? O da canlıdır. O da ayakta kalmak ister, beslenmek ister. İlgi ister ruh. Onu yaşatan da umuttur. Ve umuttan güç bulan hayal. Hayal ettikçe vardır insan. Düşledikçe büyür. Hayal kurmak için gereken de umuttur. Karamsarlık köreltir insanın hayal gücünü. Sevgi yokken, yalnızlık sarıverince insanın içini ayakta kalmayı sağlayandır umut etmek. Gelecek güzel günlerin hayalidir. Bunlara tutunur insan. Yüreğinin en nadide köşesinde filizlendirir umutlarını. Bazen saklar herkesten onları. Paylaşmaya kıyamaz. Ona kalınca güzeldir hayalleri. En mahremidir onlar insanın. Gün yüzüne çıkarmaya çekindikleri, hayalleri. Başkalarıyla paylaştıkları ‘hayalleri’ planlarıdır aslında. Oluru olanlardır onlar. Mantıklı tabanlar üzerine oturtulmuşlardır. Kabul edilesi olasılıklardır. Gerçek düşler kişiye kalanlardır. Hayat yaşama ünitesi de işte b...