Biraz Şiir



Saatin tik takları çarparken yalnızlığıma,
Kağıt hışırtıları eklendi onlara

Sonra titrek bir kalem sesi…
Sanki yazmaktan korkar gibiydi kalem

Masanın diğer ucundaki fincandan dumanlar yükseliyordu alayla

Yüreğinin derinlerine gömdüğü kelimeleri kağıda dökmek,
Çıplak hissettir miydi insana?

Bulutların arasından çıkan güneş vuruyordu pencereme arsızca

 Baktığı yerde onun gözlerini görmek,
İnsana bir lütfu muydu Tanrı’nın,
Yoksa aşk kokan laneti mi?

 Uçuşan küçük toz zerrecikleri,
Sizler gibi tasasız olabilir miydi insan?

Acelesiz ve dingin…

Dilara İNAL 

#şiirheryerde 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İstifçilerin Haklı Mücadelesi

Ülkemizin Vicdan Yaraları

ABC