Bekleme Koltukları

Ben küçüklüğümden beri havalimanlarına bayılırım. Temizdirler. Yaz kış sıcaklık ortalamaları pek değişmez. Genelde büyük camları olur. Bir sürü kontrolden geçersiniz, güvenlidir. Bekleme koltukları karşılaşabileceğiniz en rahat mobilya olmasa da boş bir tane bulunca çok sevinirsiniz.
Yiyecek ve içecekler normaldekinden daha pahalıdır. Bu biraz canınızı sıkar. 
Bir şey almayacak olsanız da duty freelerde gezmek keyiflidir. 
Onlarca, yüzlerce kapının ardından bekleyen uçaklar dünyanın her bir yanına gidiyordur ve siz de birazdan onlardan birine bineceksinizdir. Çok tatlı bir heyecandır bu. Hele de tatil için çıkıyorsanız. 
Tahmin ediyorum çoğu kişi hemen hemen bunları düşünüyordur.

 28 Haziran 2016 akşamı Atatürk Havaalanı'da olanlar da sadece ayakta beklemek zorunda olduklarına veya uzun pasaport kontrolüne can sıkıyor olmalıydılar. Ölümle burun buruna geldikleri için korkuyor değil. Onların yakınları da telefon başında sağ olup olmadıklarına telaş yapıyor olmamalıydı.
Bizler de daha geçen gün orada olduğumuzu ya da haftaya bir gün orada olacağımızı düşünüp kıl payı denk gelmediğimizi, bizim de orada olup yaralanabileceğimizi, ölebileceğimizi düşünüyor olmamalıydık. 
Dahası, ben bu yazıyı kaleme bile alıyor olmamalıydım. 
Pırıl pırıl canlar yitti.
Ve biz kendimizi ülkemizde daha az güvende hissettik. Her bombadan sonra olduğu gibi. 

 Biz yine terörü lanetlemeye; kendimiz, ailemiz, ülkemizdeki her bir can için dua etmeye devam edelim. Edelim çünkü onu da yapmazsak iyiden iyiye kafayı yeriz.

 Dilara İNAL

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İstifçilerin Haklı Mücadelesi

Annemin bana küçüklüğümden beri söylediği tonla şeyden sadece biridir istifçi olduğum. Bu huyuma pek karışmasa da bazen canına tak eder ve atılması istediği birçok şey olur. Bu durum da her seferinde beni zorlar.  Kimdir bu istifçiler? Ne yaparlar? Nerede yaşarlar? Kendilerine ruh hastası yakıştırmasıyla yaklaşan da var, çok duygusallar eşyalarla bağ kuruyorlar diyenler de. Yaptıkları şey ortada: Atamamak, ayıramamak, elinde tutmaya devam etmek. Bunun öylesine bir atamamak olduğunu da belirtmek isterim.  Bir insan neden eşyaları sürekli biriktirme eğiliminde olur diye araştırma işi ilgili bilim insanlarının ama benim kendimce nedenlerim var.  Ölümsüzleştirme çabası öncelikle. Günler geçiyor, hayatımıza birileri girip çıkıyor, şu anlar anılara dönüşüyor, uzaklaşıyor. Ama anılarınızda yer alan eşyalar sizlerle. Bu açıdan evet eşyalarla bağ kurmuş oluyorsunuz. Fakat mesele biraz daha derin, eşyanın hiçbir önemi yok. Simgelediği şeyse çok kıymetli. Onu göremiyorsunuz, duy...
Devamı

Ülkemizin Vicdan Yaraları

Gazetecilikte çok başarılı ve üretken bir ülkeyiz doğrusu. Özgürlükleri kısıtlanmamış, kalemi hür, gür sesli gazetecilerimizin yanı sıra halkımız da ülkede haber çıksın diye canla başla çalışıyor. Uzmanlık alanımız ise üçüncü sayfa haberleri! İnsan durup düşünüyor, Türkiye nasıl başarılı dram-korku filmleri çıkaramaz diye. Elimizin altında bu kadar profesyonel bir cast varken hem de! İşin latifesi bir yana; kendi vatandaşımızdan nefret eder, korkar ve tiksinir olduk. Bunu belirtirken de en ufak bir tereddüt yaşamıyoruz, ne acıdır ki. Özgecan'ın nasıl vahşice katledildiğini hepimiz okuduk. Sosyal medyadaki haklı yankısını da duyduk. İnsanların vicdanlarının hala duyulur mesafede olduğunu görmek çok güzel ancak bir türlü yaralarından ders çıkarmayan bu ülkede böyle olayların bir daha yaşanmayacağını söyleyebilmek mümkün mü? İleride mümkün olacak mı? Hepimiz az çok bu soruların cevaplarını tahmin ediyoruz. Kadına şiddette bir dünya markası haline geldik. Listelerden inmez olduk.  ...
Devamı

ABC

Hayır, çamaşır suyu değil. Alfabe. Alfabetik kitaplık ideali biraz da. Okumayı sökmeden önce alfabeyi öğreniyoruz. Çünkü işin temeli o. Ve o harfler sadece bir şeyi okumada değil, bir şeyleri kategorilere ayırmada, dizme ve istiflemede de çok işe yarıyor. Peki, yıl olmuş 2016 da neden hala bu basit ve hayat kurtarıcı yönteme başvurmayan kitapçılar var? Sizi bilmem ama ben raflarda aradığım yazarı bulacağım diye dokuz takla atıyorum. Geçen gün yedi tane kitabı bulacağım derken sağlam bir buçuk saat harcadım. Sorun sadece alfabetik sıralanmamış olması değil aynı zamanda yazarların kitaplarının bir arada olmamasıydı. Tabi görevliye sormak da bir çözüm ama hiç içime sinmiyor öylesi. Kulağa garip gelebilir belki ama kasaya gidene kadar kitaplarla başbaşa haşır neşir olmaktan hoşlanıyorum. Sizin böyle bir zevkiniz olmasa bile aradıklarınızı kolayca bulabilmek hoşunuza gider. Yayınevlerine, yazar soyadlarına, eser isimlerine göre çeşitli alfabetik sıralamalar yapılabilir ki en prati...
Devamı