Diyorum ki

Okulların iki hafta geç açılacağı açıklandı. Minik öğrenciler eminim ki çok mutludur. Ancak benim gibi gelecek kaygısına sahip, memlekette ilgilenen vatandaşlar çoktan bu konuda aksi görüşlerini belirtmiştir.  Koskoca iki haftadan bahsediyoruz. Oyun değil, şaka değil.  Tabi, zaten üç dört günü Kurban'la 'kaynayacak', hatta aileler önceki hafta sonu ile birleştirecekler diyenleri duyar gibiyim. Doğrudur. Ancak bunlar böyle bir ertelemeye sebep olamazlar. Bunlar sadece bahanedir.  Gerçek sebep bilindiği üzere turizm. Ülkemizin gözdesi, bacasız sanayimiz. Tatil beldeleri okulların açılması sebebiyle yerli turistlerin düşeceği endişesi içinde. Haklı olarak. Buna lafımız yok. Her sektör kendi derdinde elbette. E, peşinden de bayram tatili geliyor. Hiç oluk oluk akan turist musluğu kesilir mi?  Burada olay eğitim öğretimden verilen üç beş günün derdi değil. Burada mesele turizm gelirlerindeki düşüşü engellemek amacıyla bu ülkede çok rahat bir şekilde eğitimde düşüşe...

Saatin tik takları çarparken yalnızlığıma, Kağıt hışırtıları eklendi onlara Sonra titrek bir kalem sesi… Sanki yazmaktan korkar gibiydi kalem Masanın diğer ucundaki fincandan dumanlar yükseliyordu alayla Yüreğinin derinlerine gömdüğü kelimeleri kağıda dökmek, Çıplak hissettir miydi insana? Bulutların arasından çıkan güneş vuruyordu pencereme arsızca  Baktığı yerde onun gözlerini görmek, İnsana bir lütfu muydu Tanrı’nın, Yoksa aşk kokan laneti mi?  Uçuşan küçük toz zerrecikleri, Sizler gibi tasasız olabilir miydi insan? Acelesiz ve dingin… Dilara İNAL  #şiirheryerde 

Hikaye bir ‘an’ meselesidir. Bir an geliverir ki yüreğiniz dolar, kaleminizden kağıda akar ve duygular bir iki karakterde, belki bir odada ya da arabada veya bir sahnenin kulisinde can buluverir. Birdenbire hem de.  Olağanca kuvveti ile doldurur satırları. Beliriverdiği gibi de yok olur. Ama etkisi… O etkisi bazen sizi saatler, hatta günlerce kolları arasında tutar. Hikayenin gücü budur. Kalbinize atılan minik bir oktur o. Saniyenin onda birinde saplanır, belki de daha az bir sürede. Ancak onu çıkaracak cesareti bulmanız, çıkarmanız, yarayı sarmanız vakit alır. O yaranın iyileşmesi ise daha çok vakit. Hikaye sihirlidir. O sihri yaratan ise hayal gücünü halka açan yazardır. Aklından geçen ve yüreğini dolduranları diğerleri ile paylaşma cesaretini gösterendir.  İnsanın edebiyatla el ele verdiği o noktada, kenetlenen parmaklar arasına saklanan hikayedir.  Bu yüzden diren kısa hikaye, hayat seninle daha güzel. #direnkısahikaye 

"Ölmeden mezara koydular beni.” der türküde. İşte bu tek cümle anlatır aslında bu savaşı. Hayatlarının daha baharında ölmeyi kabullenmişti çünkü bu toprağın insanı. Boyun eğmemiş, vatanın dört bir yanından Çanakkale’ye gidip düşmanın mermisini karşılamıştı göğsünde. Anneler, babalar belki kesmişti umutlarını evlatlarından ancak vatanlarından asla! Çanakkale’yi, Çanakkale yapan Türk milletinin karakterinde gizlidir. Vatan, millet sevgisinde, cesaretinde, mertliğinde, azminde saklıdır bu destanın yazarları. Bu zafer toprak uğruna canını veren güzel insanların kanlarıyla yazdığı bir destandır. Türk milletinin göğsündeki nişanıdır gururla taşıdığı, atasına minnet duyduğu. Çanakkale geçilmez! Neden? Çünkü Çanakkale kutsal topraktır, vatan uğruna kendini feda etmiş bu kulların kanlarıyla, umutlarıyla, azimleriyle suladıkları çiçeklerin yetiştiği topraktır. İnsanın basmaya kıyamadığı topraktır. Çanakkale öyle elini kolunu sallaya sallaya geçilmez, çünkü bu şehir, kocaman bir ulusu g...

Gazetecilikte çok başarılı ve üretken bir ülkeyiz doğrusu. Özgürlükleri kısıtlanmamış, kalemi hür, gür sesli gazetecilerimizin yanı sıra halkımız da ülkede haber çıksın diye canla başla çalışıyor. Uzmanlık alanımız ise üçüncü sayfa haberleri! İnsan durup düşünüyor, Türkiye nasıl başarılı dram-korku filmleri çıkaramaz diye. Elimizin altında bu kadar profesyonel bir cast varken hem de! İşin latifesi bir yana; kendi vatandaşımızdan nefret eder, korkar ve tiksinir olduk. Bunu belirtirken de en ufak bir tereddüt yaşamıyoruz, ne acıdır ki. Özgecan'ın nasıl vahşice katledildiğini hepimiz okuduk. Sosyal medyadaki haklı yankısını da duyduk. İnsanların vicdanlarının hala duyulur mesafede olduğunu görmek çok güzel ancak bir türlü yaralarından ders çıkarmayan bu ülkede böyle olayların bir daha yaşanmayacağını söyleyebilmek mümkün mü? İleride mümkün olacak mı? Hepimiz az çok bu soruların cevaplarını tahmin ediyoruz. Kadına şiddette bir dünya markası haline geldik. Listelerden inmez olduk.  ...

Şu an size en yakın olan romanı ya da hikaye kitabını alıp otuz dördüncü sayfasını açın. Bahsi edilen karakter, gerçek mi? Hayır. Gerçek olabilir miydi? Belki. Peki, gerçek olduğu kabul edilerek mi anlatılmış? Evet. İşte olay bu. Dünya üzerindeki tüm gerçeklikler ve üzerinde varılan doğru veya yanlış yargıları bir kenara bırakarak bir amaç güderek ya da gütmeyerek hislerinizin yön verdiği üslubunuzla hayal gücü ağacınızda yetiştirdiğiniz elmaları başka insanlara sunmak. O zaman Sanat nedir, ne değildir bundan bahsedelim. Sanat (Estetik), Felsefe'nin duygulara dayandırılan halidir. Us ve mantık temeli üzerine kurulu bir düşünce sistemi olarak bahsedilebilecek Felsefe için sorulan "Nedir?" sorusuna her filozofun ayrı bir yanıtı vardır. Jaspers, Felsefe'yi "Yolda olmak" olarak tanımlarken Thibaudet "Felsefe her şeyin bilimi değil, bütünün bilimi olarak tanımlanabilir." demiştir. Duyguları ölçüt alan Sanat'ın da ne olduğu, ele alındığı çağa ve ...

Ne demektir "kız gibi"? Kız gibi davranma. Kız gibi kıkırdama. Kız gibi yürüme. Kız gibi vurma.  Bu cümlelerin hepsi biz kabul etmek istesek de istemezsek de aşağılama içeriyor. Çünkü hepsi güçsüzlüğe, kırılganlığa ve feminenliğe işaret ediyor. Sanki bunlar utanılması gereken özelliklermiş gibi 'kız' etiketi yapıştırılıyor üzerlerine. Ve bunları yaparken kimse gerçek kızların üzerinde nasıl bir etki yaratacağını bilmiyor. Orkid belki de tarihinin en başarılı reklam filmini hazırlayarak çok doğru bir noktaya parmak basıyor. Genç bayanlara soruyor. "Kız gibi koşmak deyince aklınıza ne geliyor?" Ekranda aslında günlük hayatlarında hiç de yapmadıkları bir şekilde, abartılı jestlerle 'koş'tuklarını görüyoruz. Öyle yapmaları gerektiğine inandırılışlarını izliyoruz. Ardından küçük kız çocukları geliyor. Kadın erkek eşitsizliğinin hakim olduğu gerçek dünyayla daha tanışmamış, top oynayan arkadaşını görünce "Ahmet yapabilirse ben de yaparım."...